Geluk is wie we in wezen zijn

foto ezine 128Jullie gelukkigen.

Dus verblijf hier, jullie gelukkigen,
laat los en wees gelukkig in de natuurlijke staat.
Laat je gecompliceerde leven
en dagelijkse verwarring op zichzelf staan en kijk,
vanuit rust terwijl je niks doet,
naar de natuur van de geest.
Longchenpa

Deze prachtige woorden van Longchenpa raken me telkens weer. Als ik ze meditatief lees, kom ik spontaan in een basale rust en verschijnt er een glimlach op mijn gezicht.
Graag proef en doorproef ik deze mooie tekst samen met jullie.

Jullie gelukkigen
Longchenpa spreekt ons direct aan met “jullie gelukkigen” en nodigt ons uit om te verwijlen in onze natuurlijke staat. Wij zelf zijn dus deze gelukkigen! Alleen vergeten we dit vaak.
Waarom is dat zo? De natuurlijke staat is in wezen wie je bent. Deze natuurlijke staat zijn we altijd geweest, zijn we nu en zullen we altijd zijn. Niets kan onze natuurlijke staat aantasten of besmeuren want we bezitten deze altijd.
Het is diep thuis komen: verblijven in je natuurlijke staat. En op één of andere manier is dit ook heel dichtbij: we kennen het allemaal: die momenten in ons leven waarbij we diep geluk ervaren, helemaal thuis komen bij onszelf, landen in wie we in wezen zijn. Hier kunnen we kiezen: we kunnen deze gezegende momenten optellen en verzamelen om ze dan te koesteren. Of we kunnen er voor kiezen om onze natuurlijke staat op nummer één te zetten en deze te leven in het hier en nu.

Laat je gecompliceerde leven en dagelijkse verwarring op zichzelf staan
Het leven en de dagelijkse verwarring nemen ons vaak helemaal in beslag, alsof we er aan overgeleverd zijn. Maar ook hier hebben we een keuze. We kunnen kiezen om ondergedompeld te zijn in de verwarring of we kunnen kiezen om deze op zichzelf te laten. Ondertussen weten we dat we onze geest en gedachten kunnen sturen. We kunnen de verwarring op zichzelf laten en niet grijpen naar de ervaringen van het leven. Zo creëren we een moment van niks doen tussen de ervaring en het handelen, net zoals er een moment van geen adem is tussen de uit- en inademing.

Hoe doe je dat, vraag je je dan wellicht af?
Persoonlijke ervaringen en hun verwikkelingen versmallen. Door er in te blijven en er veel aandacht aan te besteden en er in te geloven, komen we in een tunnelview terecht. Dit is benauwend en versmallend.
Door afstand hiervan te nemen en te kijken naar je persoonlijke verwarring en verwikkelingen, wordt de persoonlijke tunnel breder. Je gaat dan zien dat er meer is dan de verwikkelingen omheen de gebeurtenissen.
Vervolgens ontspan je bewust door met je aandacht je adem te volgen. Hierdoor komt er ruimte, openheid, stroming, rust en gemak.
Als je dan vervolgens die openheid en ruimte vertrouwt en daarin rust, schep je nog meer ruimte en word je vrij: je ervaart dat je weer kunt kiezen, in plaats van dat je eraan overgeleverd bent.

Een goed voorbeeld daarvan is wat deze vrouw vertelt over haar vakantie.
‘Ik liet me in het begin van onze vakantie in Zimbabwe nogal uit het veld slaan door de omstandigheden die anders waren dan ik gewend was. Maar ook anders dan ik wilde dat het was: regen, slechte camping, m’n weg niet kunnen vinden. Ik werd daar soms erg vervelend, norsig en onrustig van. Dat ging een tijdje zo door. Maar gelukkig kwam er een moment dat ik eruit kon (en ook wel moest want we gingen toch echt niet terug naar huis). Ik ben gaan lopen, alleen.
En toen kon ik zien wat ik aan het doen was. Dat het er niet om ging wáár ik was en hóe het was, maar vooral hoe ík was. En ik moest erkennen dat, als ik zo onrustig en eisend naar de omstandigheden bleef, ik, maar ook mijn naasten, echt niet gelukkig zouden worden. Dit gaf ruimte. Ik was weer terug bij mezelf en ik kon er daarna meer zijn en genieten.’

Deze persoon heeft naar zijn verwikkeling gekeken en is geen slachtoffer meer van de situatie, omdat hij zijn persoonlijke tunnel van onrust en norsigheid doorbreekt. Hij kijkt naar wat hij aan het doen is en schept daarmee ruimte. In die ruimte heeft hij de keuze: richt hij zich op de omstandigheden? Of keert hij terug naar zichzelf, van waaruit hij weer tot een vorm van genieten kan komen?

Longchenpa noemt het ‘vrij rustend’. In ontspannen vrijheid, handel je niet vanuit je persoonlijke tunnel, maar vanuit je natuurlijke staat. Dan ben je aanwezig zonder reflectie. Zonder jezelf en de situatie waar je in zit, te veroordelen en dat wat je doet het etiket ‘goed of fout’ te geven. Je valt samen met wat je doet. Je leven is dan geen krachtsinspanning, maar een realisatie die in de dingen zelf besloten ligt.
Dat is puur plezier, gelukzalig.

Reacties zijn gesloten.