Laat je hechting los om fris en oorspronkelijk in het leven te staan

foto ezine 97Je komt nooit dichter bij het ene
dan dat je nu bent.
Hans Knibbe

Zijnsoriëntatie is kijken naar wijsheid die er al is
Zijnsoriëntatie is een moderne westerse visie op mensen en op de kunst om gelukkig te leven. De kern van Zijnsoriëntatie kan worden samengevat met de woorden “Rust in Zijn en doe wat je wilt”. In de praktijk komt dat neer op enerzijds leren zien en ervaren wie je ten diepste bent, en altijd al was, en anderzijds het ontwikkelen van concreet gedrag om dat tot uitdrukking te brengen. De Zijnsgeoriënteerde begeleiding berust op twee peilers: westerse psychologische inzichten en oosterse spirituele wijsheid, met name het Tibetaans Boeddhisme. Bij zijnsgeoriënteerd begeleiden gaat het er niet over ergens “vanaf te komen” of te veranderen, maar gaat het er om samen te kijken naar de wijsheid die zit in wat je doet. Hoe neurotisch dat wat je doet ook is. Dat maakt een verschil met veel andere vormen van therapie, waar je probeert weg te komen van je neurotische bewegingen. Met zijnsoriëntatie sta je juist stil bij wat er is, zodat je kunt zien, welke kwaliteiten zich hier, zij het misschien in een wat verwarde vorm, willen manifesteren.

Jouw leegtes als onderzoeksterrein
Zijnsoriëntatie werkt op de psychologische bandbreedte met het begrip “leegte”. Die kan ontstaan als je als kind een aantal eigenschappen hebt, dingen die je wilt ontwikkelen, maar daarin niet wordt gespiegeld of erkend door je ouders. Bijvoorbeeld, je hebt als klein kind een driftbui, maar je ouders vinden die boosheid lastig om mee om te gaan. Je kunt als kind die emotie nog niet alleen dragen en hebt geen idee hoe het met die eigenschap zit. Er kan dan een leegteplek ontstaan op het gebied van boosheid.
Als reactie op het niet gespiegeld zijn, lijkt het of je als kind maar twee opties hebt om hier mee om te gaan:
1. Je kan niet anders doen dan je terugtrekken uit het contact met de ander.
2.Of je springt over het gemis aan contact heen en gaat sleutelen aan de overkant bij je ouders. Bijvoorbeeld: gaan mokken, in stilte in een hoekje zitten, of heel lief tekeningen maken voor je ouders. Zijnsoriëntatie zegt dat je dit doet omdat je niet gespiegeld wordt, er daardoor vervolgens een contactkloof ontstaat en daar reageer je op. Je herhaalt patronen als kind voortdurend om de contactkloof te overbruggen, om alsnog gezien te worden. Die patronen herhaal je ook later in allerlei situaties. Het zelf- en wereldbeeld uit je kindertijd projecteer je vaak ook op je relaties als je volwassen bent.

Wie ben je eigenlijk?
Hoe kijk je naar dat wereldbeeld en hoe reageer je daar op? Bij Zijnsoriëntatie wordt ervan uitgegaan dat je altijd een keus hebt om je oude aannames los te laten. Maar altijd vanuit de liefdevolle benadering, dat wat je als kind deed op dat moment het beste was wat je kon doen. Tijdens de zijnsgeoriënteerde begeleiding gaan we het zelfbeeld dat mensen denken te moeten creëren om te bestaan, doorknippen, om er niet langer in te geloven en het los te laten. En te zoeken naar het antwoord op de vraag “wie ben je eigenlijk echt?”. We zoeken naar wie je oorspronkelijk bent. Daarbij speelt het begrip “hechting” een belangrijke rol. Hechten is je allereerste behoefte als kind, hechting is je allereerste patroon. Ook als volwassene ben je gehecht aan van alles, aan je zelfbeelden, aan je gedachten, aan je wereldbeeld. Alleen als je steeds bereid bent die hechting op te geven, kun je fris en oorspronkelijk in het leven staan.

Wat inspireert me in mijn werk?
Wat ik mooi vind in mijn werk is mensen begeleiden bij het tot vorm laten komen van hun hoogstpersoonlijke spirit. Ik schep de voorwaarden voor en biedt ondersteuning bij het geboren laten worden van wat er al is. Je oorspronkelijke kern van heelheid, die nooit verdwijnt, die je soms vergeet en die je je altijd kunt herinneren.
Ik vind het bijzonder boeiend om me steeds weer af te vragen waarom mensen doen wat ze doen en hun drijfveren te begrijpen. Mijn eigen zelf- en wereldbeeld is daar ook door veranderd. Als zowel je cliënt als jij het houvast loslaten van de aangeleerde psychologische constructies, dan is dat heel spannend en op een bepaalde manier ook heel intiem.
Het mooiste wat ik mezelf daarmee heb gegeven? De lichtheid en de ruimte die ontstaan als je ophoudt te geloven in je oude aannames en patronen en gaat rusten in wie je werkelijk bent. Dat is echt rijkdom-bewustzijn: ik kan alle kanten op.

Reacties zijn gesloten.